بایگانی برای اردیبهشت, ۱۳۸۵

((بیا باز کن دکان که وقت، وقت عاشقیست))

اردیبهشت ۳۰م, ۱۳۸۵

شاید خیلی از چیزهایی که یادگرفتم ،خیلی از مواردی که من  را به تعقل واداشته ، بدون شک  صحبت هایی بوده که توی رادیو و مخصوصا در رادیو پیام شنیدم ، و آن هم از ساعت ۲۲ یا همان ۱۰ خودمان تا ساعت ۲ بامداد. البته کم پیش میاد که تا ۲ بیدار باشم ولی تا ۱۲٫۳۰ یک طرفدار پاتوقی رادیو پیام بودم و هستم.

تقریبا سوم راهنمایی بودم (یعنی از سال۷۷)، خاطرات خیلی خوبی را برام رقم زده و همیشه در کنار درس خواندن با من بوده ، البته این نکته هم می شود در نظر گرفت که صحبت های  آقایون اینقدر شنیدنی بودش که خیلی تمرکز برای درس خواندنم  نمی ذاشت ولی در کل رادیو گوش کردن تمرکز زیادی نمی خواد.

بیشتر آقایون در این سالها ثابت بودن ، که از این قرار هست:

شنبه یا همان شب یک شنبه خودمان از همان قدیم ها  آقای رشید کاکاوند است. آقا رشد صدای قشنگی داره ، مخصوصا وقتی می خواهد داستانهای کوتاه وجذابی که انتخاب کرده بخواند . آقای کاکاوند از شواهد معلوم از بچه های  طهرون نیست و این هم شده دست مایه ای  برای صحبت هایی  از طهران  قدیم . در کل  شب خوبی را می توان با رادیو در این شب داشت.

۱شنبه : شب ها ساعت ۱۰ همیشه اخبار ورزشی از رادیو پخش می شه ، من هم سعی میکنم همیشه اخبار را گوش بدم و بعد از اخبار در ۱شنبه شبها همیشه یک آهنگ آشنا و یک دوبیتی:

من به یک احساس خالی دلخوشم          من به گل های  خیالی دل خوشم

گر  چه  اهل  این  خیابان   نیستم          با هوای این  حوالی  دل  خوشم

سهیل محمودی : سلام ، سلام و بسیار سلام ،درود و فراوان درود. اول تا ساعت ۱۰٫۳۰ یک شعر سلام و یک صحبت کوتاه ،۱۰٫۳۰ تا ۱۱ صحبت روز که تا ۱۱٫۳۰ هم گاهی طول می کشه و از برنامه های  هنری و… میگه.  ۱۱٫۳۰ تا ۱۲ ، از خودش یا شاعران جوان شعر می خونه، ۱۲ تا ۱۲٫۳۰ (من این قسمت …..) فال حافظ ، ۱۲٫۳۰ تا ۱  موسیقی اصیل ایرانی و….  و در پایان

ای خدا این وصل را هجران مکن          سر خوشان عشق را نالان مکن

نیست  در  دنیا  ز هجران  تلخ تر         هرچه خواهی کن ولیکن این مکن

خیلی از چیزهایی که یاد گرفتم  و خیلی از تعمق هایی که داشتم  به طور حتم از صحبت های زیبا و پرمعنای سهیل محمودی بوده و از این بابت من اراده خواسته به ایشون دارم.

آقا سید ، همیشه شبهایی که نزدیک به شهادت امام رضا (ع) هست ، شعر کبوترهای حرم را می خوانندو … .

تو همه این قسمت های این شب ،من سعی می کنم فال حافظ را گوش بدم. اول یک فاتحه نثار همه پاکان و نیکان و صدیقان و… .خود حافظ وبعد فال.

از جذابیت های دیگه آقا سهیل ، بچه طهرون بودنشه، بچه میدون خراسون و با منش لوطی و با هرچی پاکی و روراستی تو مردمان قدیم بوده و حالا ……….

آقا سهیل در ضمن مشهدی هم هستند. من خیلی به بعضی از جلساتی که می رفتند و حالا دیگه در دسترس ما نیست حسودیم می شه . تو مشهد با استاد شفیعی کدکنی ، عماد خراسانی ،مهرداد اوستا اخوان ثالث و …. .

در ضمن تو این شب رضا قلی زاده و میثم کتایونی هم هستند.

دوشنبه ها: ساعد باقری ، دوست آقا سهیل ، صدای خیلی قشنگی دارند و هر شب با مطالبی از نوشته های  منظوم و منثور فارسی با شنوندگان هستند. ساعد باقری همیشه مطالب خیلی زیبایی از هر شاعر و هر نویسنده ای  که بگید داره و بلده و میاره می خونه و از این لحاظ سر آمد تو رادیو.

وحشی دشت معاصی را دوروزی سر نهید          تا کجا خواهد رمید آخر شکار رحمت است

سه شنبه ها:من این شب خیلی طرف رادیو نمی رم ، تو این شب آقای دکتری هستند که خیلی با سوادن و با ضمینه فعالیتی گسترده ای پشت میکروفون می شینن و در مورد طعبیر خواب و خواص سنگ ها و … حرف می زنند ولی من ……. .

چهار شنبه ها: آقای دکتر جوادی ، از جامعه شناسان و متفکران که صداشون خیلی شبیه مصطفی رحماندوست هست .  خیلی مطالب جالبی از سبد خانوار و مسائل جامعه مطرح می کنند و خیلی نسبت به مسائل جامعه حساس هستند ، و در کل شب خوبیست.

پنچ شنبه ها: محمد صالح علاء

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | نظرات (۱)