بایگانی برای آبان, ۱۳۸۹

بساز بفروشی

آبان ۱۹م, ۱۳۸۹

هر کسی وقتی خارج از گود نشسته، روضه لنگش کن لنگش کن رو با ساز و ضرب و بشکن و … می خونه اما حالا یکمکی بیایم وسط ِ گود.

وقتی می خوایم خونه بخریم یا از کنار ساختون سازی ای رد می شیم، جملات مختلفی از اینکه یارو رو نگاه که داره پول پارو می کنه تا چه راحت خونه می سازن و می فروشن و همشو با تف می سازنو … این جور چیزا میگیم اما آیا واقعا در واقعیت هم این چنین است؟؟

یه دفعه از یه بسازبفروش شنیدم که می گفت ساختون سازی مثل بزرگ کردن یه بچه دختر می مونه، ساختون خیلی لوسه و باید براش مثل دخترت ناز بکشی و همه کار براش انجام بدی، تازه آخرش یکی دیگه میاد با کلی خواهشو چونه ازت می گیره می بره…، که این وجه قابل انکاری هستش که خیلی ها نمی بینن.

هزینه های گزاف و سنگین در هر کشوری پروژه های عمرانی و آموزشی هستند. شما وقتی یک مهندس و مسول انجام یک پروژه ساختمانی خیلی معمولی در منطقه متوسط شهری مثل تهران باشید، به یک پروژه ای تقریبا ۲تا۳ میلیارد تومانی سروکار دارید که این سرمایه قابل توجهی است. حال برای انجام و به ثمر رسیدن پروژه کوچکی در این حد هم باید شرایط و توانایی های خوبی را دارا باشید.

ساعت کاری یه ساختمون معمولا از ۷٫۵ صبح شروع میشه و تا ۵ ادامه داره که اگه در فصل تابستان باشه احتمال کار کردن کارگرها تا ساعت ۶،۷ هم هست که برای یه بسازبفروشی که باید ناظر انجام کارهایی که در ساختمونش انجام میشه وقت بذاره، سنگینه. این رو هم نگین که مثلا منم از ساعت ۸تا۵ میرم شرکت زیر باد ِ کولر یا کنار چیلر در سرما و گرما کار می کنم، چون پروژه های ساختمونی کاملا در شرایط آزاد آب و هوایی در طول %۹۰  پروژه انجام میشه و بعد از ساعت ۵ باید دنبال کارگر برای فردا یا فراهم کردن مقدمات یا مصالح برای کار فردا باشید.

کار در پروژه های ساختمانی معمولا در عاشورا، تاسوعا و ۳و۴ روز در عید تعطیل است و ۷روز هفته باید در محل کار حاضر باشید وگرنه یا مصالح درکارگاه از بین میرن یا اصلا کارِ درستی صورت نمی گیره یا…. .

یکی از مهمترین و بزرگ ترین سختی های کار کردن در پروژه های عمرانی سروکله زدن با کسانی هست که در کارگاه مشغول کارند و کسانی نیستند جز کارگران و اوستا کارها. بعلت سطح پایین سواد و … واقعا سروکله زدن با این قشر انرژی بسیار بسیار زیادی رو میبره و طاقت فرساست و این نکته رو در نظر بگیرید که این سروکله زدن ها تمومی نداره و هرکارگری که در کارگاه مشغول کار هستش یه سازی برای خودش می زنه و اون بسازبفروش باید با این ها سروکله بزنه تا بتونه کار رو پیش ببره که صبر بالایی رو می طلبه.

در ایران در بین قوم های مختلف عموما یزدی ها و آذری ها سخت کوش تر از دیگران هستند و برای همین امر است که افرادی از این قوم ها بسیار در این زمینه کاری پررنگ تر فعالیت می کنن.

وجدان یکی از عناصر خیلی مهم در بساز بفروشی هستش که خودم بشخصه از کارهای یزدی ها و یکسری از آذری ها مطمئن هستم اما بعضی های می بینن با کم گذاشتن ساختون برپا میشه اما واقعا باید به روزی فکر کرد که اگر زلزله ای رخ بده کی می خواد جوابگوی اتفاقاتی که میفته باشه.

پ.ن: کاشکی می تونستیم حداقل معماری ایرانی و اسلامی ای داشته باشیم که در قرن حاضر بومی سازی شده باشه و جواب گوی نیاز های حس زیبایی بینی ِچشم و روح و روانمون باشه.

ارسال شده در دسته‌بندی نشده | نظرات (۳۷)