مو قیج قیجی

اسفند ۲۲م, ۱۳۹۵

آخ آخ که بند دلم پاره میشه وقتی یهو یکی از این ماتادورهای مو قیج قیجی جلو رام سبز میشن. دیگه برات نگم وقتی موهاشون توی باد یا توی نور غروب…، همیشه یاد حاج کاتوز و اون کلمش برام هست.

وقتی باد لای فر موها میرود و به رقص درشان می آورد، دنیا قطعا می ایستد و من با نگاهی سرشار از ذوقی حسرت دار، به دنبالشان…

 

پ.ن: بعضی از نوشته ها کلماتش کم اند اما عمیق …

ارسال شده در غربت | نظرات (۰)

گذاشتن یک پاسخ